Odbywanie kary pozbawienia wolności w systemie dozoru elektronicznego - wzór

Ustawą z dnia 7 września 2007 r. o wykonywaniu kary pozbawienia wolności poza zakładem karnym w systemie dozoru elektronicznego ustawodawca wprowadził możliwość odbywania kary pozbawienia wolności "w warunkach domowych". Polega ona na przebywaniu w miejscu stałego pobytu, określonym przez Sąd. Nad rzeczywistym wykonywaniem tej kary czuwa elektroniczny system nadzoru, którego głównym i charakterystycznym elementem jest nadajnik w postaci paska zakładanego na rękę lub nogę skazanego. W mieszkaniu skazanego odbywającego karę pozbawienia wolności w systemie dozoru elektronicznego ponadto instalowane jest stacjonarne urządzenie monitorujące. Jest to urządzenie radiowe, rejestrujące sygnały wysyłane przez pozostający w zasięgu monitorowania nadajnik i przekazujące je do centrali monitorowania, instalowane na stałe w miejscu stałego pobytu skazanego lub w innym miejscu wskazanym przez sąd penitencjarny, umożliwiające komunikację telefoniczną między skazanym a organami postępowania wykonawczego w czasie przebywania skazanego w tym miejscu.

Kto może odbywać karę pozbawienia wolności w systemie dozoru elektronicznego?

Kiedy zarzut przedawnienia jest sprzeczny z zasadami współżycia społecznego - orzeczenictwo

Przedawnienie wierzytelności to jedno z najpoważniejszych zagrożeń, jakie może napotkać wierzyciel przy dochodzeniu swoich wierzytelności. Sąd nie bada z urzędu przedawnienia, bierze je pod uwagę jedynie na wniosek pozwanego. Zgłoszenie zarzutu przedawnienie nie oznacza, iż zawsze okaże się on skuteczny. Można się przed nim obronić, w szczególności gdy do przedawnienia wierzytelności doszło w wyniku nielojalnego zachowania dłużnika, który np. zwodził wierzyciela obietnicami zapłaty, prosząc by ten nie kierował sprawy na drogę postępowania sądowego.

Termin przedawnienia odsetek

Przedawnienie jest instytucją prawa cywilnego która ma bardzo doniosłe znaczenie praktyczne.
Zapewnia pewność obrotu gospodarczego mobilizując wierzycieli do dochodzenia swoich roszczeń w określonym czasie, po upływie którego dłużnik może uchylić się od spełnienia świadczenia. Terminy przedawnienia są określone przepisami prawa cywilnego, zasadą jest iż termin przedawnienia wynosi lat dziesięć, a dla roszczeń o świadczenia okresowe oraz roszczeń związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej  - trzy lata (art. 118 k.c.). Szereg przepisów określa jednak odmienny okres przedawnienia, przykładowo można wspomnieć o art. 554 k.c., który określa 2 letni okres przedawnienia dla roszczeń z tytułu sprzedaży (gdy sprzedawca jest przedsiębiorcą) czy też art. 778 k.c. przewidujący roczny termin przedawnienia dla roszczeń z tytułu umowy przewozu. Należy jednak rozróżnić kwestię przedawnienia należności głównej oraz przedawnienia odsetek w sytuacji gdy dłużnik nie uregulował należności pomimo upływu terminu wymagalności.

Wniosek o wszczęcie egzekucji - wzór

Celem wszczęcia postępowania sądowego w przypadku roszczeń o charakterze pieniężnym jest zawsze doprowadzenie do uzyskania należnej kwoty. Samo uzyskanie korzystnego orzeczenie  nie kończy postępowania, w sytuacji gdy dłużnik dobrowolnie nie spełnia świadczenia. Wówczas jedynym wyjściem jest przeprowadzenie postępowania egzekucyjnego. W dzisiejszym wpisie w kilku słowach opisuję elementy wniosku o wszczęcie egzekucji oraz zamieszczam przykładowy wzór wniosku o wszczęcie egzekucji.

Wniosek o wszczęcie egzekucji, zgodnie z art 796§1 kpc składa się do sądu lub do komornika. W przypadku egzekucji świadczeń pieniężnych wniosek kierowany jest do komornika sądowego , gdyż w większości przypadków to on będzie organem egzekucyjnym. Sąd rejonowy jako organ egzekucyjny występuje w przypadku egzekucji świadczeń niepieniężnych (tj. egzekucji czynności niezastępowalnych, egzekucji czynności zastępowalnych, egzekucji świadczeń polegających na zaniechaniu dokonywania oznaczonych czynności lub nieprzeszkadzaniu czynnościom wierzyciela). Co do zasady, wierzyciel ma swobodę w wyborze komornika do którego skieruje wniosek o wszczęcie egzekucji. Zgodnie z art. 8 ust. 5 ustawy o komornikach sądowych i egzekucji, wierzyciel ma prawo wyboru komornika na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z wyjątkiem spraw o egzekucję z nieruchomości oraz spraw, w których przepisy o egzekucji z nieruchomości stosuje się odpowiednio.

Wysokość obowiązku alimentacyjnego względem dzieci po rozwodzie rodziców

"Oczywistą oczywistością" jest, iż rodzice utrzymują swoje dzieci, dostarczając im niezbędnych środków utrzymania, kształcenia i wychowania. Obowiązek dostarczenia środków utrzymania oraz wychowania został wprost nazwany przez ustawodawcę obowiązkiem alimentacyjnym (art. 128 kodeksu rodzinnego i opiekuńczego). Stąd też, w języku potocznym przyjęło się słowo "alimenty" (czy szerzej " alimenty na dzieci, syna, córkę" itp.) na określenie świadczenia pieniężnego na rzecz członków rodziny. Zgodnie z kodeksem, rodzice są zobowiązani do świadczeń alimentacyjnych względem dziecka, które nie jest jeszcze w stanie utrzymać się samodzielnie. Nie ma w tym przypadku żadnej cezury wieku, oznacza to tym samym, że obowiązek alimentacyjnych wobec dziecka trwa nadal, pomimo, iż stało się ono pełnoletnie. Jednakże w stosunku do dziecka pełnoletniego, rodzice mogą uchylić się od spełnienia obowiązku alimentacyjnego w dwóch przypadkach. Po pierwsze, jeśli utrzymanie dziecka byłoby połączone z nadmiernym uszczerbkiem dla rodziców, po drugie w sytuacji gdy dziecko nie dokłada starań w celu uzyskania możliwości samodzielnego utrzymania się.

Czy wysokość alimentów musi być równa?

Nieprzetargowe tryby udzielania zamówień publicznych

Przez ostatnie tygodnie sukcesywnie zamieszczałem wpisy dotyczące poszczególnych nieprzetargowych trybów udzielania zamówień publicznych. Oprócz tego pojawił się artykuł poświęcony zasadom udzielania zamówień publicznych w kontekście nieprzetargowych trybów udzielania zamówień publicznych, a także wpis prezentujący statystyki udzielania zamówień publicznych w poszczególnych trybach. Ilość tych wpisów okazała się większa niż zakładałem, dlatego w tym miejscu chciałem zebrać wszystkie wpisy w jednym miejscu.

1. Historia udzielania zamówień publicznych
2. Zasady udzielania zamówień publicznych
3. Praktyczne znaczenie poszczególnych trybów udzielania zamówień publicznych
4. Zamówienia z wolnej ręki
5. Przesłanki stosowania trybu z wolnej ręki cz. 1
6. Przesłanki stosowania trybu z wolnej ręki cz. 2
7. Zapytanie o cenę
8. Tryb zapytania o cenę - przesłanki stosowania trybu
9. Negocjacje z ogłoszeniem
10. Negocjacje z ogłoszeniem - przesłanki stosowania trybu
11. Dialog konkurencyjny
12. Negocjacje bez ogłoszenia
13. Licytacja elektroniczna

Licytacja elektroniczna jako tryb udzielania zamówień publicznych

Rozwój nowoczesnych technologii, w tym Internetu wywiera ogromny wpływ na wszystkie aspekty życia. W systemie zamówień publicznych, Internet jest nie tylko jednym ze sposobów komunikowania się zamawiających z wykonawcami czy platformą do umieszczania ogłoszeń związanych z postępowaniem, ale także miejscem gdzie może być prowadzone postępowanie o udzielenie zamówienia publicznego.

Przewidziany w art. 74 Pzp tryb licytacji elektronicznej jest zupełnie odrębnym trybem udzielania zamówienia publicznego. Zgodnie z definicją ustawową licytacja elektroniczna to tryb udzielenia zamówienia, w którym za pomocą formularza umieszczonego na stronie internetowej, umożliwiającego wprowadzenie niezbędnych danych w trybie bezpośredniego połączenia z tą stroną, wykonawcy składają kolejne korzystniejsze oferty (postąpienia), podlegające automatycznej klasyfikacji. Omawiany tryb ma bardzo szerokie zastosowanie, może być stosowany w przypadku zamówień na dostawy, usługi czy roboty budowlane gdy jedynym kryterium wyboru oferty jest cena, a jedyną przesłanką dopuszczalności  jaka musi być spełniona to wartość przedmiotu zamówienia, która musi być mniejsza od „progów unijnych”.

Zamówienia publiczne w trybie negocjacji bez ogłoszenia

           

            Negocjacje bez ogłoszenia są zamkniętym, konkurencyjnym, negocjacyjnym trybem udzielenia zamówienia publicznego[1]. Podobnie jak w przypadku zapytania o cenę, konkurencyjność tego trybu jest ograniczona z uwagi na fakt, iż zamawiający wybiera wykonawców, których zaprosi do negocjacji wedle własnego uznania. Brak publikacji ogłoszenia o zamówieniu i swobodny dobór wykonawców przesądza o zamkniętym charakterze tego trybu. Tryb negocjacji bez ogłoszenia, zgodnie z treścią art. 61 Pzp polega na prowadzeniu negocjacji warunków umowy przez zamawiającego z wybranymi przez niego wykonawcami, po czym wykonawcy zostają zaproszeni do składania ofert.

            Tryb negocjacji bez ogłoszenia jest przewidziany w dyrektywach unijnych, gdzie występuję pod nieco dłuższą nazwą – procedury negocjacyjnej bez publikacji ogłoszenia o zamówieniu[2]. W ustawie o zamówieniach publicznych trybem zbliżonym do omawianego był tryb negocjacji z zachowaniem konkurencji.

Jak wskazuje się w literaturze omawiany w tym rozdziale tryb pozostaje w szczególnym stosunku z trybem zamówień z wolnej ręki. Zasadnicza różnica polega na ilości wykonawców z którymi prowadzone są negocjacje, w przypadku wolnej ręki jest to jeden wykonawca, w przypadku negocjacji bez ogłoszenia nie mniej niż pięciu, a w określonych przypadkach nie mniej niż dwóch[3].

Przeprowadzenie postępowania w trybie negocjacji bez ogłoszenia.

            Negocjacje bez ogłoszenia są stosunkowo mało sformalizowanym trybem udzielenia zamówienia, w toku postępowania prowadzonego w tym trybie można wyszczególnić dwa etapy:

1)    negocjacje z wybranymi przez zamawiającego wykonawcami,

2)    zaproszenie do składania ofert i wybór najkorzystniejszej oferty.

Wszczęcie postępowania w trybie negocjacji bez ogłoszenia następuje poprzez przekazanie wykonawcom wybranym przez zamawiającego zaproszeń do negocjacji. Zamawiający sam wybiera wykonawców, jedynie gdy podstawą zastosowania omawianego trybu jest sytuacja wskazana w art. 62 ust. 1 pkt 1 Pzp (we wcześniej prowadzonym postępowaniu w trybie przetargowym wszystkie oferty zostały odrzucone ze względu na ich niezgodność z opisem przedmiotu zamówienia) wówczas do negocjacji musi zaprosić co najmniej tych wykonawców, którzy złożyli te oferty. Podobnie jak we wcześniej omawianych procedurach, ustawodawca przewidział minimalną liczbę wykonawców do których musi zwrócić się zamawiający z zaproszeniem do negocjacji. Powinna być to taka liczba wykonawców, która zapewni konkurencję, jednak nie mniej niż 5. Ponadto, jeżeli ze względu na specjalistyczny charakter zamówienia, może być ono wykonane przez mniejszą ilość wykonawców, wówczas zamawiający może zaprosić mniejszą ilość wykonawców, jednak nie mniej niż 2. Mając na uwadze wyrażoną w art. 7 Pzp zasadę równego traktowania wykonawców, zamawiający musi przekazać zaproszenia do wszystkich wykonawców w tym samym dniu i w tej samej formie[4]. Należy jeszcze wskazać, że w przypadku gdy postępowanie  w trybie negocjacji bez ogłoszenia zostało wszczęte na podstawie art. 62 ust. 1 pkt 1 Pzp, a wartość przedmiotu zamówienia przekracza „progi unijne”, na zamawiającym ciąży obowiązek zawiadomienia Prezesa Urzędu Zamówień Publicznych o wszczęcie postępowania.  Zawiadomienia należy dokonać w terminie 3 dni od wszczęcia postępowania i podać uzasadnienie faktyczne i prawne zastosowania tego trybu udzielenia zamówienia.

Prowadzone negocjacje mają charakter poufny, zamawiający na równych zasadach przekazuje wykonawcom wszelkie wymagania, wyjaśnienia, informacje oraz dokumenty związane z negocjacjami. Po zakończonych negocjacjach, zmawiający zaprasza wszystkich wykonawców którzy brali w nich udział do składania ofert, a następnie na podstawie przyjętych kryteriów wybiera ofertę najkorzystniejszą.

Przesłanki zastosowania trybu negocjacji bez ogłoszenia.

            Ustawa Pzp przewiduje cztery sytuacje, po zaistnieniu których dopuszczalne jest udzielenie zamówienia publicznego w trybie negocjacji bez ogłoszenia:

1)    w postępowaniu prowadzonym uprzednio w trybie przetargu nieograniczonego albo przetargu ograniczonego nie wpłynął żaden wniosek o dopuszczenie do udziału w postępowaniu, nie zostały złożone żadne oferty lub wszystkie oferty zostały odrzucone na podstawie art. 89 ust. 1 pkt 2 Pzp ze względu na ich niezgodność z opisem przedmiotu zamówienia,               a pierwotne warunki zamówienia nie zostały w istotny sposób zmienione - art. 62 ust. 1 pkt 1 Pzp,

2)    został przeprowadzony konkurs w którym nagrodą było zaproszenie do negocjacji bez ogłoszenia co najmniej dwóch autorów wybranych prac konkursowych - art. 62 ust. 1 pkt 2 Pzp,

3)    przedmiotem zamówienia są rzeczy wytwarzane wyłącznie w celach badawczych, doświadczalnych lub rozwojowych, a nie w celu zapewnienia zysku lub pokrycia poniesionych kosztów badań lub rozwoju - art. 62 ust.1 pkt 3 Pzp,

4)    ze względu na pilną potrzebę udzielenia zamówienia niewynikającą  z przyczyn leżących po stronie zamawiającego, której wcześniej nie można było przewidzieć, nie można zachować terminów określonych dla przetargu nieograniczonego, przetargu ograniczonego lub negocjacji z ogłoszeniem - art. 62 ust. 1 pkt 4 Pzp.

Wymienione powyżej okoliczności zostały skomentowane już przy okazji omawiania dopuszczalności stosowania innych trybów. Przesłanki wskazane  w pkt. 1,2 i 4 są podobne do przesłanek zastosowania trybu z wolnej ręki, dlatego też aktualność w tym zakresie zachowują  poglądy wyrażone przy okazji ich omawiania. Przesłanka wymieniona w pkt. 3 jest analogiczna do jednej  z przesłanek udzielenia zamówienia w trybie negocjacji z ogłoszeniem, z tą różnicą, iż w trybie negocjacji bez ogłoszenia przedmiotem zamówienia mogą być jedynie rzeczy wykonane w celach naukowych, natomiast w trybie negocjacji  z ogłoszeniem przedmiotem zamówienia mogą być wyłącznie roboty budowlane.

Piotr Majewski

---

[1] Por. K. Strzyczkowski: Prawo gospodarcze…, s. 742;  A. Borkowski [w:]M. Guziński (red.): Prawo zamówień…, s. 121.

[2] Por. art. 40 ust. 3 - DYREKTYWA 2004/17/WE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY z dnia 31 marca 2004 r. koordynująca procedury udzielania zamówień przez podmioty działające w sektorach gospodarki wodnej, energetyki, transportu i usług pocztowych (Dz.U.UE L z dnia 30 kwietnia 2004 r.) oraz art. 31 DYREKTYWA 2004/18/WE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY z dnia 31 marca 2004 r. w sprawie koordynacji procedur udzielania zamówień publicznych na roboty budowlane, dostawy i usługi (Dz.U.UE L z dnia 30 kwietnia 2004 r.) .

[3] S.Babiarz [w:] S. Babiarz, Z. Czarnik, P. Janda, P. Pełczyński: Prawo zamówień…, s.352.

[4] J. Pieróg: Prawo zamówień…,s. 267.